Kategorie
Rozwój dziecka

Zabawy z dzieckiem – pomysły na kreatywny weekend

Zabawa odgrywa znaczącą rolę w życiu dziecka. To nie tylko miło spędzony czas, ale także czas rozwoju, nauki, pierwszych doświadczeń. To dzięki zabawie dziecko poznaje coraz lepiej świat, kształci umysł i umiejętności skutecznego działania. Nawiązuje relacje  i zaspokaja potrzeby ogólnej aktywności.

Dzieci najczęściej bawią się w zabawy: ruchowe, konstrukcyjne, tematyczne, dydaktyczne, badawcze, teatralne.

Na każdym etapie rozwoju, zabawy z innymi dziećmi są niebywałym źródłem wiedzy i doświadczeń. To dzięki nim dzieci uczą się zgodności, dzielenia, wymieniają spostrzeżenia.

Nie bez znaczenia jest również czas rodziców poświęcony na wspólną zabawę z dziećmi. Weekend to najczęściej ten moment, kiedy wspólnie beztrosko możemy spędzać wspólnie czas.

Zapraszamy do wspólnej zabawy:

I. ZABAWY NA PLAŻY

  • Zamki z piasku, budowanie fortecy czy wielkich morskich stworzeń to tylko nieliczne propozycje tego, co dzieci mogą wspólnie z rodzicami zbudować z piachu. Nie tylko maluchy uwielbiają takie zabawy. Starsze dzieci ćwiczą swoją wyobraźnię, uczą się współdziałania i kompromisu, kiedy trzeba zdecydować w którym miejscu ma być wejście do zamku 😉 

Zabawy w piachu dają relaks i odprężenie, nieskończoną ilość możliwości, a przede wszystkim wpływają na kreatywność dziecka.

  • Puszczanie baniek – plaża to idealne miejsce na tego typu zabawy. Nie trzeba martwic się o to, czy coś się wyleje i zniszczy. Jedynie co potrzebujemy to płyn do baniek i akcesoria do ich puszczania. Dzieci uwielbiają skakać, biegać i rozbijać mydlane bańki.
  • Poszukiwanie skarbów – wspaniała zabawa dla młodszych i starszych dzieci. Rozwija kreatywność, logiczne myślenie, uczy współdziałania, wyostrza wzrok. Do zabawy potrzebujemy wiaderko i długą listę rzeczy, które są do znalezienia przez dziecko. Skarbem może być wszystko: patyki, muszle, kamyczki, liście… wszystko to, co przyjdzie nam do głowy.
  • Konkursy – dzieci bardzo lubią zawody i konkursy, w których mogą wykazać się szybkością, zwinnością i zachwycić tym wszystkich wokół. Przykładowe konkursy, które możemy zorganizować na plaży: przeciąganie liny: rodzic/dziecko; przenoszenie wody (dla starszych dzieci); kto najwięcej znajdzie? (muszelek, kamyków itp.). Pamiętajmy, iż dzieci mają niesamowitą frajdę z wygranej w takim konkursie. Nie mniej jednak warto czasami „pozwolić” przegrać. Ale to już temat na kolejny wpis ☺
  • Plażowe rysunki – po ułożeniu kamyków na plaży wg wymyślonego wzoru, dziecko łączy kamyki i w ten sposób powstaje rysunek. Kreatywność dziecka nie zna granic, więc przy takiej zabawie powstają niesamowite dzieła.

II. MALOWANIE PALCAMI

To jedna z ulubionych zabaw dzieci – pełna spontaniczności i nieograniczonych możliwości. Biorąc też pod uwagę fakt, iż dzieci lubią się brudzić ☺ podczas tego typu zabaw uzyskamy nie tylko ekspresyjnie wykonany obrazek, ale także uśmiech dziecka i jego radość.

Malowanie palcami to również:

  • nauka kolorów i sposób ich powstawania – poprzez mieszanie kolorów,
  • pobudzanie aktywności ruchowej i sprawności manualnej,
  • kreatywność i uwalnianie od oporu emocjonalnego przed brudzeniem rąk (spora liczba dzieci ma z tym trudności),
  • nauka poznawania różnych faktur – faliste, gładkie, śliskie itp.
  • pobudzanie dziecięcej ciekawości, wzmacnianie poczucia własnej wartości, uwrażliwianie na dotyk i różnego rodzaju bodźce.

Do zabawy potrzebujemy: gazety lub cerata (do przykrycia stołu, na którym malujemy), arkusz papieru, farby do malowania palcami, papierowe ręczniki lub chusteczki nawilżające do wytarcia rąk, fartuszek do zabezpieczenia ubrania. 

PRZY SPRZYJAJĄCEJ POGODZIE MOŻEMY ZABAWĘ TĘ ZORGANIZOWAĆ NA PODWÓRKU. UNIKNIEMY WTEDY SPOREGO BAŁAGANU, A DZIECI BĘDĄ MIAŁY JESZCZE WIĘKSZĄ FRAJDĘ Z ZABAWY ☺

Wykonanie: rozkładamy arkusz papieru i zachęcamy dziecko do malowania. Możemy nadać jakiś temat pracy, aby było łatwiej rozpocząć lub pozwolić na radosną twórczość. Początkowo dzieci mogą nieśmiało korzystać z farb zamaczając jedynie końcówki paluszków, z czasem jednak nabiorą pewności i prace wtedy często kończą się całymi „umalowanymi dłońmi”. 

III. Jesienny SPACER z koszykiem na skarby

W związku ze zbliżającą się nową porą roku, zachęcamy do wybrania się z dzieckiem do lasu na spacer, aby podziwiać zmiany, jakie zachodzą w przyrodzie. Jesień to czas zmian, które warto obserwować. Zmiana koloru liści, jarzębina, spadające żołędzie i kasztany, to tylko niektóre skarby jesieni, które możemy zebrać do jesiennego koszyka skarbów. Wspólnie spędzony z dzieckiem czas na spacerze to świetny moment na rozmowy, podziwianie przyrody, odpowiedzi na liczne pytania dziecka odnośnie tego, co nas otacza.

IV. Kasztanowe Ludziki

Uzbierane w lesie jesienne skarby możemy wykorzystać do dalszych zabaw z dziećmi. Robienie figurek, zwierzątek łącząc plastelinę, wykałaczki z kasztanami, liśćmi, czy jarzębiną to świetna zabawa pobudzająca kreatywność, wyobraźnię, a przede wszystkim usprawniająca małą motorykę. 

Poniżej w linku propozycje zabaw z wykorzystaniem jesiennych skarbów. 

Zachęcamy do wspólnej zabawy z dziećmi:

Kategorie
rozwój rodzica

TRUDNE ZACHOWANIA U DZIECKA Przedszkole/żłobek vs rodzinny dom

Pobyt dziecka w żłobku czy przedszkolu i nowe warunki do których maluch się dostosowuje, wywołują wiele stresu, emocji, a także płaczu. Nie mniej jednak po każdej burzy wychodzi słońce i etap ten mija. Dziecko przechodzi adaptację i funkcjonuje w żłobku / przedszkolu zupełnie swobodnie. Bawi się z innymi dziećmi, uczestniczy aktywnie w zajęciach. Często wtedy możemy usłyszeć od opiekunów, że „dziecko jest bardzo grzeczne, pomocne, ładnie się bawi i już nie płacze za rodzicami”. 

Dlaczego więc jak przychodzi do domu, albo jeszcze w progu przedszkola to płacze, piszczy, czasami rzuca się na podłogę i nie chce z nami współdziałać?

Odpowiedź jest jedna: to dla rodziców dziecko zostawia cały wachlarz emocji – od tych najlepszych do najgorszych zachowań. To naturalne, że dziecko wybiera sobie wśród rodziców – czasami obojga, w większości jednak przypadków mamę, przy której prezentuje „swoje umiejętności” ☺

Przy rodzicach dziecko w końcu może poczuć się sobą. Może wyładować wszelkie napięcia, trudności, kłopoty, z którymi musi sobie poradzić, a nie do końca jeszcze potrafi. Dostosowanie się do ogólnie przyjętych norm, zasad, czy to w placówce, czy u babci na wakacjach, czy w jakimkolwiek innym miejscu, które nie jest domem, wymaga od dziecka wiele wysiłku i jest dla niego trudne. Dla dziecka trzymanie w ryzach emocji przez cały dzień, który spędza poza domem jest wyzwaniem. W momencie powrotu do domu czy zobaczenia rodzica w drzwiach naturalnym jest schowanie się w ramiona co powoduje ulgę i jest to konieczne. Dlatego odebranie dziecka z płaczem od babci, cioci czy z przedszkola nie oznacza, że źle się ono bawiło i nie miło spędziło czas. Oznacza, że mimo zabaw i atrakcji, które na pewno były mu zapewnione, w głębi serca tęsknił za rodzicami, a teraz daje upust skumulowanym emocjom. O wiele prościej by było, gdyby maluch użył słów: „Mamo, tato tęskniłem za Wami.”, „Miałem trudny dzień” , „ Jestem smutny i nie wiem co zrobić? Nie umiem sobie z tym poradzić”, ale jeszcze nie potrafi. Pokazuje to więc płaczem, złością, frustracją, które są wyładowywane w bezpiecznych dla niego warunkach. 

Powyżej opisana sytuacja dla wielu rodziców jest trudna. Mamy, mają często wyrzuty sumienia, same są sfrustrowane i obwiniają się za brak umiejętności wychowawczych. Tak jednak nie jest!

To co możemy zrobić w takich sytuacjach to:

– pozwól dziecku na przeżywanie emocji – dbając o jego bezpieczeństwo i otoczenie;

– towarzysz dziecku w przeżywaniu emocji – przytulaj, wysłuchaj i pociesz;

– zadbaj o siebie, zdystansuj się. Nie odbieraj słów i zachowań dziecka personalnie;

– rozmawiaj, używając sformułowań: „Wiem, że jest zły/smutny/miałeś trudny dzień”, ale jasno zaznaczaj granice: „… ale nie chcę/ nie zgadzam się/ nie podoba mi się, jak rzucasz zabawkami/ bijesz siostrę itp.”;

– zadbaj o swój wolny czas – przemęczona mama, nie zawsze jest dobrym kompanem do zabawy. Wyjdź na samotny spacer, do koleżanki, czy na zakupy. Wróć do dziecka pełna energii i szczęśliwa. Czas wspólnie spędzony z dzieckiem będzie wtedy radośniejszy i bardziej konstruktywny, a dobra Twoja energia udzieli się dziecku ☺

Kategorie
rozwój rodzica

ROLA RODZINY W WYCHOWANIU DZIECKA Cz. II

Relacje, kontakt  z dzieckiem, więź, która Was łączy w rodzinie odgrywa znaczącą rolę.  W poprzednim poście pisaliśmy o tych pozytywnych postawach rodzicielskich, które w znaczący sposób wpływają na rozwój dziecka. Dziś chcielibyśmy przedstawić postawy, oceniane jako niezbyt prawidłowe, a mające równie znaczący wpływ na funkcjonowanie Waszego malucha w przyszłości.

ODTRĄCAJĄCA: rodzice nie okazują pozytywnych uczuć dziecku, krytykują je i nie widzą w nim żadnych pozytywnych cech, maja dyktatorskie podejście. Często odczuwają istnienie dziecka jako ciężar, a opiekę nad nimi przekraczające ich możliwości.

DZIECKO W RODZINIE: ma reakcje nerwicowe, nie okazuje uczuć wyższych. Ma trudności w przystosowaniu się, jest bezradne. Przejawia częściej niż inne dzieci zachowania aspołeczne, jest kłamliwe i agresywne.

UNIKAJĄCA: chłodny stosunek uczuciowy wobec dziecka i obojętność; ignorowanie dziecka i unikanie kontaktu; obojętność wobec zagrożeń, które mogą spotkać dziecko oraz pozorne zaspokajanie potrzeb – kupowanie dóbr i brak zainteresowania dziecięcymi sprawami.

DZIECKO W RODZINIE: brak umiejętności nawiązywania trwałych więzi uczuciowych, zahamowanie rozwoju uczuć wyższych, gniew i agresja. Brak wytrwałości w nauce i kłopoty z koncentracją. Dziecko wiecznie zbuntowane.

NADMIERNIE CHRONIĄCA: nie docenianie możliwości dziecka przejawiająca się nie dopuszczaniem dziecka do samodzielności w rozwiązywaniu dziecięcych problemów; uzależnienie dziecka od siebie poprzez ograniczanie mu swobody, kompletny brak zaufania; nadmierne bronienie dziecka przed światem zewnętrznym.

DZIECKO W RODZINIE: niedojrzałość społeczna, później niż u innych dzieci osiągnięcie dojrzałości emocjonalnej; wyraźna zależność od rodzica. Dziecko bez obecności rodzica jest niepewne, niespokojne. Bywa ustępliwe, często izoluje się od rówieśników.  Z drugiej strony może pojawić się zachowanie typu rozpieszczone dziecko – nadmierna pewność siebie, poczucie wyższej wartości. Dziecko zarozumiałe, niezbyt wymagające, często tyranizuje rodziców.

NADMIERNIE WYMAGAJĄCA: „naginanie dziecka” do wymarzonego wzoru rodziców – własne pomysły, plany i aspiracje; rodzice nie liczą się ze zdolnościami i cechami dziecka, narzucają swój autorytet i stawiają wygórowane wymagania; nie dają dziecku prawa do samodzielności i ograniczają swobodę.

DZIECKO W RODZINIE: dziecko uległe, ale wbrew pozorom może to się objawiać buntem. Dziecko przewrażliwione; brakuje mu wiary we własne siły i jest niepewne.

Dla odpowiedniego rozwoju dziecka ważna jest postawa, jaką prezentują wobec niego rodzice. Postawa to tendencja do odczuwania dziecka, myślenia o nim w dany sposób. Ważne jest również odpowiednie zachowywanie się wobec niego – zarówno to werbalne jak i niewerbalne. 

Odpowiednie relacje rodzic – dziecko to min.: okazywanie uczuć, cierpliwość, gotowość do tłumaczenia i wyjaśniania, interesowanie się sprawami dziecka, rozmowy nt. interesujące dziecko, czyli przede wszystkim CZAS i UWAGA poświęcona każdego dnia, która dodaje mu sił, odporności i zdolności do kochania na resztę życia… i tego Wam Drodzy Rodzice życzymy ☺