Kategorie
Rozwój dziecka

Rozwój 4 latka

Czterolatek to dziecko wchodzące w tzw. okres średniego dzieciństwa. Trwa on do 6 roku życia, czyli do ukończenia edukacji przedszkolnej. To etap, kiedy dziecko umie już bardzo dużo. Nie mniej jednak okres czterolatka to moment, kiedy już nie taki maluch zaznacza swoją indywidualność po raz drugi.

Czterolatek to dziecko wchodzące w tzw. okres średniego dzieciństwa. Trwa on do 6 roku życia, czyli do ukończenia edukacji przedszkolnej. To etap, kiedy dziecko umie już bardzo dużo. Nie mniej jednak okres czterolatka to moment, kiedy już nie taki maluch zaznacza swoją indywidualność po raz drugi. 

Hasłem przewodnim okresu czterolatka jest: „buntuję się, więc jestem” oraz trudne i niespodziewane pytania, bądź stwierdzenia „ Czy jeszcze mnie kochasz?” lub „Nie kochasz mnie już”.

Dziecko w wieku 4 lat jest po prostu wszędzie i wszędzie zaznacza swoją obecność – nie koniecznie w respektowany i przyjęty jako normę sposób. Zdarza mu się być „niegrzecznym”, nieprzewidywalnym i trudno za nim nadążyć. Pojawiają się pierwsze brzydkie słowa, czasem „głupiutkie” zachowania, napady złości, ale także agresji. Wszystko co nieodpowiednie jest na tym etapie dla dziecka fascynujące i przez niego pożądane. Po raz kolejny występują momentu płaczu, które za chwilę przechodzą w śmiech. Dziecko w tym wieku buduje obraz siebie, a to co mówią dorośli wywołuje w nim bunt oraz jawny protest. Chce być we wszystkim samodzielny, cechuje go silna potrzeba przynależności.

Rozwój – najważniejsze elementy:

  • duża aktywność ruchowa, pełna sprawność chodzenia, biegania i skakania;
  • panowanie nad momentem startu, zatrzymania się, wykonywania wszystkich zwrotów i uników;
  • dobrze rozwijające się zdolności manualne: przyklejanie, kolorowanie małych elementów, wycinanie czy nawlekanie to zajęcia, które sprawiają dużą radość;
  • okres niezwykłej kreatywności i ciekawości – zafascynowanie bajkami, czasami wymyślanie „przyjaciela” oraz mieszania rzeczywistości z fikcją;
  • nasilają się lęki związane z rozwijającą się wyobraźnią, a także wstyd, zakłopotanie, zazdrość, duma;
  • poznawanie świata poprzez eksperymentowanie i zadawanie dużej ilości pytań;
  • świetnie rozwijająca się mowa: 4latek zna ok 2000 słów, zazwyczaj odróżnia litery od innych kształtów-czasem potrafi się już samodzielnie podpisać.

Jak wspierać rozwój dziecka 4-letniego?

  • buduj poczucie wartości – dziecko w tym wieku z trudem znosi porażkę. Pozwól doświadczać zwycięstwa, ale także ucz, że nie zawsze się wygrywa – nauka umiejętności przegrywania jest bardzo ważna;
  • wykaż się cierpliwością – szczególnie, jeśli dziecko chce aby czytać mu w kółko tylko jedną, tę samą bajkę na dobranoc od tygodni – to norma w tym wieku ☺
  • chwal – dziecko w tym wieku to uwielbia, ale nie porównuj z innymi – to działa na niekorzyść i maluch przeżywa to niezwykle silnie;
  • pozwól na aktywność fizyczną, ale czuwaj! 4latek na świeżym powietrzu czuje się jak ryba w wodzie. Uwielbia biegać, skakać, eksperymentować i nie zawsze sposób jego zabawy jest bezpieczny, a wręcz szalony. Ponadto dziecko w tym wieku działa jeszcze spontanicznie i nie zdaje sobie sprawy z różnych niebezpieczeństw. Nie mniej jednak pozwól na tę zabawę czuwając. Rolą rodzica jest zrównoważenie i zweryfikowanie tego, co dziecko już potrafi a co jest dla niego faktycznym zagrożeniem. I zamiast wykrzykiwanych słów: „Nie biegaj, bo się zgrzejesz” rozmawiaj z dzieckiem spokojnie tłumacząc konsekwencje upadku i tych szalonych zabaw ☺
  • spędzaj wspólnie czas na czynnościach manualnych – będzie to frajda nie tylko dla dziecka, ale także dla Ciebie. Wykonanie wspólnego rysunku, czy wydzieranki to znakomity sposób na poznanie co nowego nauczyło się Wasze dziecko;
  • kontroluj postrzegany przez dziecko świat. Rozmawiaj, odpowiadaj na pytania, poprawiaj wyobrażenie tak, aby dziecko potrafiło odróżnić rzeczywistość od fikcji;
  • pozwól na samodzielność – nie podcinaj dziecku skrzydeł wyręczając je;
  • zachęcaj do podejmowania małych wyzwań i decyzji;
  • bądź konsekwentny i stanowczy, ale także cierpliwy i wykaż się sporą dawką empatii. Podążaj za potrzebami dziecka, ale nie zapomnij o jasnym i zrozumiałym dla dziecka stawianiu granic i wprowadzaniu zasad.

Pamiętajcie!

„Zachowanie dziecka nie jest skierowane do Was bezpośrednio. Nadal jesteście w tej samej drużynie, tylko dziecko jest tym zawodnikiem, który właśnie się intensywnie uczy i rozwija” ☺

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *